Almanya’da Kanalizasyon Sistemi

Almanya’daki ilk merkezi kanalizasyon ve arıtma sistemi 1856′da Hamburg’da kurulmuş 90′ların sonunda, Almanya’daki birçok evin kanalizasyon sistemi foseptik ve drenaj çukurlarına boşaltılıyordu. Sonradan yasal kararlar ve bölgesel yönetmeliklerle bunların şehir kanalizas] sebekesine baglanmasi zorunlulugu getirildi.

Bugun, bütün evlerin drenajları direkt olaral kanalizasyon şebekesine boşalanmaktadır. Sistemi olmayan yerlerde ise foseptik tahliye sistemi veya basinç drenaj sistemleri kullanılmakta Endustriyel ve evsel atiksular genis, olçüde kanalizasyon sistemlerine, bekletme havuzlarına arıtma tesislerine, çökertme havuzlanna ve biyolojik veya kimyasal temizleme proses merkezlerine akıtılmaktadır. Arıtma islemlerinden sonra suyun, dogal sirkulasyonuna donmesi saglanmiştır.

Kanalizasyon Sisteminin Tarihçesi

Su temini her zaman insan yaşamı için en temel gereksinim olsa da, atıksu uzaklaştırma ancak uzunca bir süre sonra – cogunlukla da gecikmiş olarak – zorunlu hale gelmiştir.

Her nerede yerleşim yerleri, şehirler ve kasabalar kurulduysa rezervuar atikları, pissu ve atiksular caddeleri, yollari ve diger açık alanlan kirletmiş, korkunç. kokuların yanısıra hastalıklara ve salgnlara neden olmuştur. Su kirliliği oluşmuş ve yeraltı suları icilemez hale gelmiştir.

ilk kanalizasyon sistemi M.6.3000 ve 2000 yillan arasinda Girit adasinda bulunan Knossos Sarayı’nin altında kurulmuştur. Tuğla kaplama kanalları ve terrakotta (kil ve toprak karışımı) boruları yağmur suyu, kullanım suları ve atiksularının uzaklaştrılmasında kullanılmıştır.

Romalıların yaptıkları, kullanılan suyun şehir dışına aktarılmasını sağlayan ve Cloaca Maxima olarak adlandırılan kanalizasyon sistemi, inşaatından 25 yuzyil sonra, bugünku Roma’da halen kullanilmaktadır. Buradan gelen su Tiber nehrine akitilmaktaydi (Almanya’da bulunan Koln şehrinde de Romalılar zamanında yapılmış, kanalizasyon sistemleri mevcuttur ve bu yeraltı kanallarının içinde hala yürünebilmektedir).

Bunu takip eden binlerce yılda daha ileri bir teknik gelişme olmadigindan, 19. yuzyılın sonlarına kadar arıtılmamış, pissulara kar sulara, nehirlere, gollere ve denizlere akıtılıyordu. Endüstrileşme ve şehirlerin gelişmesiyle verimli atiksu uzaklaştırma bir zorunluluk haline gelmiştir.